ميراث بازماندگان او است . هيچ دانشمندى به هلاكت نمىرسد ، جز اين كه دانشمند ديگرى جاى او را مىگيرد كه از دانش او باخبر است يا از آنچه خدا خواسته باشد باخبر خواهد بود . ( من ديدم كه از پاسخ صحيح و صريح طفره مىرود ) گفتم : پس اگر دانشمند امت بدرود حيات بگويد ، آيا مردمان معذورند كه امام بعدى را نشناسند ؟ گفت : اما مردم همين شهر ، كه شهر مدينه باشد ، نه ، معذور نخواهند بود . اما مردم شهرهاى ديگر تا آن حد معذورند كه خود را به مدينه برسانند ، چرا كه خداوند مىگويد : « مؤمنان بر اين استعداد و آمادگى نبودند كه همگان بسيج شوند . پس چرا از هر گروهى يك يا چند تن بسيج نشدند تا فقيه و دانا شوند و بعد از بازگشت به ميان مردم خود ، آنان را از نافرمانى خدا بترسانند ، باشد كه برحذر شوند » ؟ من گفتم : بفرمائيد كسى كه در راه طلب و دوران بسيج بميرد ، چه موقعيتى خواهد داشت ؟ ابو عبد اللَّه گفت : به منزلهء مهاجرى است كه خانه و كاشانهء خود را ترك كرده باشد تا به خدا و رسول خدا ملحق شود ، اما در نيمه راه مهاجرت ، مرگ گريبان او را گرفته باشد و به مقصود خود نرسيده باشد كه اجر و پاداش او بر عهدهء خدا حتمى است . من گفتم : آنان كه خود را به مدينه مىرسانند با چه علامتى امام بعدى